No products in the cart.

Artykuł 12 – Gra niedozwolona i niewłaściwe postępowanie

Podstawowe warunki uznania gry za grę niedozwoloną (faul)

Aby przewinienie mogło być potraktowane jako gra niedozwolona (faul), muszą być spełnione następujące warunki: 

  • musi być dokonane przez zawodnika
  • musi zostać dokonane na polu gry
  • musi zostać dokonane, gdy piłka jest w grze.

Jeżeli sędzia przerwał grę z powodu popełnienia przewinienia poza polem gry (w trakcie gdy piłka była w grze), to przerwana gra musi być wznowiona rzutem sędziowskim w miejscu, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry . Jeżeli gra została przerwana, gdy piłka znajdowała się w polu bramkowym, rzut sędziowski sędzia musi wykonać z linii pola bramkowego, równoległej do linii bramkowej – z miejsca najbliższego temu, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry. 

Nieostrożność, nierozważność, użycie nieproporcjonalnej siły

Nieostrożność ma miejsce wtedy, gdy zawodnik swój atak wykonuje w sposób niedokładny, nieuważny i bez zachowania należytej staranności.

  • Nieostrożność w grze nie powoduje konieczności stosowania kar indywidualnych.

Nierozważność ma miejsce wtedy, gdy zawodnik swój atak wykonuje całkowicie nie zważając na bezpieczeństwo przeciwnika lub konsekwencje, jakie ten atak może spowodować.

  • Zawodnik grający nierozważnie musi być ukarany napomnieniem. 

Użycie nieproporcjonalnej siły ma miejsce wtedy, kiedy zawodnik swój atak wykonuje z dużą siłą, rażąco wykraczając poza granice normalnej gry, narażając tym samym przeciwnika na niebezpieczeństwo odniesienia kontuzji.

  • Zawodnik używający nieproporcjonalnej siły, musi być wykluczony z gry.

Atakowanie przeciwnika

Atakowanie ciałem przeciwnika w zasięgu gry w walce o pozycję - łącznie z kontaktem fizycznym walczących - jest dozwoloną formą gry, pod warunkiem, że nie będą użyte ręce i łokcie. Przewinieniem jest atakowanie przeciwnika: 

  • w sposób nieostrożny,
  • w sposób nierozważny,
  • z użyciem nieproporcjonalnej siły. 

Zatrzymywanie przeciwnika

Zatrzymywanie przeciwnika polega na uniemożliwieniu mu poruszania się za pomocą dłoni, ramion, bądź całego ciała.

Sędziowie powinni postępować stanowczo i interweniować już przy pierwszych przypadkach zatrzymywania przeciwnika, zwłaszcza gdy ma to miejsce w polu karnym podczas wykonywania rzutu wolnego lub rzutu z rogu.

przeciwnika, zwłaszcza gdy ma to miejsce w polu karnym podczas wykonywania rzutu wolnego lub rzutu z rogu. Postępowanie w powyższych sytuacjach:

  • Zanim piłka jest w grze, sędzia ostrzega każdego zawodnika trzymającego przeciwnika,
  • Udziela napomnienia zawodnikowi, który w dalszym ciągu zatrzymuje przeciwnika zanim piłka jest w grze,
  • Dyktuje rzut wolny bezpośredni względnie rzut karny oraz napomina zawodnika, jeżeli zatrzymywanie miało miejsce, gdy piłka była już w grze.

Jeżeli zawodnik drużyny broniącej rozpoczął zatrzymywanie zawodnika drużyny atakującej przed polem karnym i kontynuuje zatrzymywanie go również w polu karnym, to sędzia musi podyktować rzut karny. 

Sankcje dyscyplinarne

  • Jeżeli zawodnik trzyma przeciwnika w celu uniemożliwienia mu wejścia w posiadanie piłki lub zajęcia korzystniejszej pozycji, to zawodnik ten musi otrzymać napomnienie za niesportowe zachowanie. 
  • Jeżeli zawodnik poprzez trzymanie przeciwnika pozbawia jego drużynę realnej szansy na zdobycie bramki, musi zostać wykluczony z gry.
  • W pozostałych przypadkach samo trzymanie przeciwnika nie pociąga za sobą konieczności udzielenia kar indywidualnych. 

Wznowienie gry

  • Rzut wolny bezpośredni w miejscu dokonania przewinienia (patrz Art. 13 - Miejsce wykonania rzutu wolnego). względnie rzut karny.

Zagranie piłki ręką

Zagranie piłki ręką ma miejsce w sytuacji, gdy zawodnik rozmyślnie dotyka piłkę dłonią lub ramieniem . Przy ocenie zagrania piłki ręką sędzia musi wziąć pod uwagę: 

  • czy ma miejsce ruch ręki do piłki (a nie piłki do ręki),
  • odległość przeciwnika od piłki (nieoczekiwana piłka),
  • ułożenie rąk, które samo w sobie niekoniecznie stanowi o przewinieniu,
  • czy dotknięcie piłki nastąpiło poprzez trzymany w ręce przedmiot (element stroju, ochraniacz itp.),
  • czy piłka została trafiona przedmiotem rzuconym w jej kierunku (but, ochraniacz itp.). 

Sankcje dyscyplinarne

W niektórych okolicznościach zawodnik zagrywając piłkę ręką zachowuje się niesportowo i musi zostać ukarany napomnieniem. Ma to miejsce, jeżeli zawodnik: 

  • rozmyślnie zagrywa ręką piłkę, aby uniemożliwić przeciwnikowi wejście w jej posiadanie, 
  • usiłuje zdobyć bramkę poprzez rozmyślne zagranie piłki ręką. 

Zawodnik musi zostać wykluczony z gry, jeżeli poprzez rozmyślne zagranie piłki ręką pozbawia drużynę przeciwną zdobycia bramki lub realnej szansy zdobycia bramki. Kara ta nie wynika z rozmyślnego zagrania ręką, a jedynie z nieprzepisowej i niedopuszczalnej interwencji, w wyniku której bramka nie została zdobyta. 

Wznowienie gry

  • Rzut wolny bezpośredni z miejsca przewinienia (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego), względnie rzut karny.

Bramkarz zagrywający piłkę ręką poza polem karnym podlega takim samym restrykcjom z tego tytułu, jak pozostali zawodnicy. Natomiast wewnątrz własnego pola karnego dotykanie piłki ręką przez bramkarza nie powoduje żadnych sankcji wynikających z niewłaściwego postępowania (np. rzut wolny bezpośredni). Natomiast możliwe jest zarządzenie rzutu wolnego pośredniego przeciwko jego drużynie z tytułu innego rodzaju przewinień związanych z dotknięciem przez niego piłki ręką wewnątrz pola karnego. 

Przewinienia bramkarza

Niedozwolone jest, aby bramkarz kontrolował piłkę w rękach dłużej niż sześć sekund. Bramkarz uważany jest za kontrolującego piłkę, jeżeli:

  • posiada piłkę między rękoma, lub między ręką a jakąkolwiek powierzchnią (np. pole gry, własne ciało),
  • posiada piłkę leżącą na otwartej, wyciągniętej dłoni,
  • posiada piłkę, odbijając ją o podłoże, względnie podrzucając do góry.

Bramkarz, który wszedł w posiadanie piłki nie może być atakowany przez przeciwnika.

Bramkarz nie może dotknąć piłki ręką we własnym polu karnym, jeżeli:

  • piłkę, która była w jego posiadaniu, zwolnił z rąk i nie została ona dotknięta lub zagrana przez innego zawodnika:
    -przyjmuje się, że bramkarz kontroluję piłkę poprzez dotykanie jej jakąkolwiek częścią dłonią lub ramienia. Sytuacja ta nie dotyczy przypadku, gdy bramkarz odbija piłkę w wyniku parady obronnej,
    -bramkarz posiada piłkę we władaniu również wtedy, kiedy w sposób kontrolowany odbije piłkę przed siebie ręką lub ramieniem,
  • współpartner celowo zagrał do niego piłkę nogą (stopą lub golenią),
  • piłka została zagrana przez współpartnera bezpośrednio z wrzutu.

 

 

Wznowienie gry

  • Rzut wolny pośredni z miejsca przewinienia (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego).

Przewinienia wobec bramkarza

  • Zawodnik drużyny przeciwnej przeszkadza bramkarzowi w zwolnieniu piłki z rąk,
  • Zawodnik drużyny przeciwnej musi być ukarany za grę niebezpieczną jeśli kopie lub usiłuje kopnąć piłkę w momencie zwalniania jej z rąk przez bramkarza,
  • Zawodnik drużyny przeciwnej przeszkadza bramkarzowi, ograniczając jego ruchy (np. podczas wykonywania rzutu z rogu). 

Gra niebezpieczna

Gra niebezpieczna to zachowanie zawodnika próbującego zagrać piłkę w taki sposób, że naraża on na kontuzję samego siebie lub znajdującego się w zasięgu gry zawodnika drużyny przeciwnej, który w obawie przed odniesieniem kontuzji powstrzymuje się od zagrania piłki.

Zagranie piłki przewrotką lub tzw. nożycami jest dozwoloną formą gry, o ile w opinii sędziego żaden z zawodników drużyny przeciwnej nie zostanie narażony na niebezpieczeństwo.

Charakterystyczną cechą gry niebezpiecznej jest brak kontaktu ciał zawodników. Jeżeli jednak podczas niebezpiecznego zagrania dochodzi do fizycznego kontaktu z zawodnikiem drużyny przeciwnej, zagranie takie winno być karane rzutem wolnym bezpośrednim lub rzutem karnym. W przypadku kontaktu fizycznego sędzia winien ocenić, czy z dużym prawdopodobieństwem nie doszło do niewłaściwego postępowania. 

Sankcje dyscyplinarne

  • Zawodnik grający niebezpiecznie generalnie nie ponosi żadnych konsekwencji dyscyplinarnych. Jeżeli jednak jego niebezpieczne zagranie w sposób oczywisty powoduje ryzyko odniesienia kontuzji, sędzia winien udzielić mu napomnienia.
  • Jeżeli natomiast zawodnik grając niebezpiecznie pozbawia drużynę przeciwną szansy na zdobycie bramki, winien zostać wykluczony z gry. 

Wznowienie gry

  • Rzut wolny pośredni w miejscu przewinienia (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego)
  • Jeżeli dojdzie do kontaktu z przeciwnikiem, należy zmienić kategoryzację przewinienia i podyktować rzut wolny bezpośredni lub rzut karny. 

Przeszkadzanie w poruszaniu się przeciwnikowi

Przeszkadzanie ma miejsce wtedy, gdy zawodnik świadomie przemieszcza się, blokując drogę zawodnikowi drużyny przeciwnej zmierzającemu do piłki i tym samym zmuszając go do spowolnienia lub zmiany kierunku biegu, przy czym piłka dla obu zawodników znajduje się poza ich zasięgiem. 

Zawodnik może zajmować dowolną pozycję na polu gry. Może on znaleźć się na drodze przeciwnika, nie może jednak świadomie wbiegać w drogę i przeszkadzać przeciwnikowi w poruszaniu się.

Dozwolone jest osłanianie piłki. Jeżeli piłka znajduje się w grze, zawodnik ze względów taktycznych może ją osłaniać przed zawodnikiem drużyny przeciwnej tak długo jak znajduje się ona w zasięgu jego gry i nie używa on do tego jedynie rąk lub ciała. Zawodnik osłaniający piłkę – jeżeli jest ona w jego zasięgu – może być prawidłowo atakowany przez zawodnika drużyny przeciwnej. 

 

Wstrzymanie wznowienia gry w celu udzielenia kary indywidualnej

Jeżeli sędzia podjął decyzję o udzieleniu kary indywidualnej, napomnienia lub wykluczenia przeciwnika, gra nie może być wznowiona przed zakończeniem procedury udzielenia kary.

Niesportowe zachowanie karane napomnieniem

Występują różne okoliczności, w których zawodnik musi być ukarany za niesportowe zachowanie, np. jeżeli zawodnik: 

  • popełni jedno z siedmiu przewinień karanych rzutem wolnym bezpośrednim, czyniąc to w sposób nierozważny,
  • popełni przewinienie w taktycznym celu przeszkodzenia w prowadzeniu korzystnej akcji albo jej przerwania,
  • trzyma zawodnika drużyny przeciwnej w celach taktycznych, odciągając go od piłki lub przeszkadzając mu w dojściu do niej,
  • zagrywa piłkę ręką w celu uniemożliwienia przeciwnikowi przejęcia piłki albo rozwinięcia ataku, (dotyczy zawodnika innego niż bramkarz we własnym polu karnym),
  • zagrywa piłkę ręką, usiłując w ten sposób zdobyć bramkę (nie jest istotne, czy bramka została zdobyta, czy nie),
  • usiłuje wprowadzić w błąd sędziego poprzez sugerowanie odniesienia kontuzji, względnie stwarzanie pozorów, że jest faulowany (symulacja),
  • zamienia się funkcją z bramkarzem w trakcie gry lub bez zgody sędziego,
  • swoją postawą wykazuje brak należytego szacunku dla zawodów,
  • zagrywa piłkę w trakcie schodzenia z pola gry, po tym, jak otrzymał zgodę na jego opuszczenie,
  • słownie rozprasza uwagę zawodnika drużyny przeciwnej, zarówno podczas gry, jak i w momencie jej wznowienia,
  • wykonuje niedozwolone oznaczenia na polu gry,
  • gdy piłka jest w grze, używa rozmyślnych sztuczek, zagrywając piłkę do własnego bramkarza głową, klatką piersiową, kolanem, tak aby obejść Przepisy Gry. Nie ma znaczenia, czy bramkarz dotyka piłki ręką czy też nie. Przewinienie to jest próbą obejścia zarówno litery, jak i ducha Art. 12. Gra jest wznowiona rzutem wolnym pośrednim,
  • wykonując rzut wolny, podaje piłkę do własnego bramkarza używając rozmyślnych sztuczek tak, aby ominąć postanowienia Art. 12. Po napomnieniu zawodnika rzut wolny musi być powtórzony.

 

Fetowanie zdobycia bramki

Okazywanie radości ze zdobycia bramki (fetowanie) jest dopuszczalne, jednakże radość ta nie może być nadmierna.

Dozwolone jest rozsądne, umiarkowane fetowanie, jednakże przy zachowaniach prowadzących do nadmiernej straty czasu (np. wszelkie układy choreograficzne), zaleca się interwencje sędziów. Zawodnik musi zostać ukarany napomnieniem, jeżeli: 

  • w opinii sędziego wykonuje prowokacyjne, szydercze, względnie podburzające gesty,
  • wspina się na ogrodzenie w celu fetowania zdobytej bramki, 
  • zdejmuje swoją koszulkę, względnie zakłada ją na głowę,
  • zakrywa głowę lub twarz maską, względnie innym podobnym przedmiotem

Samo opuszczenie pola gry w celu fetowania zdobycia bramki nie stanowi o udzieleniu kary indywidualnej, jeżeli zawodnicy fetujący poza polem gry powrócą na nie możliwie jak najszybciej. 

W takich wypadkach oczekuje się od sędziów działań zapobiegawczych i kierowania się zdrowym rozsądkiem podczas oceny fetowania zdobycia bramki. 

Fetowanie zdobycia bramki

Okazywanie radości ze zdobycia bramki (fetowanie) jest dopuszczalne, jednakże radość ta nie może być nadmierna.

Dozwolone jest rozsądne, umiarkowane fetowanie, jednakże przy zachowaniach prowadzących do nadmiernej straty czasu (np. wszelkie układy choreograficzne), zaleca się interwencje sędziów. Zawodnik musi zostać ukarany napomnieniem, jeżeli: 

  • w opinii sędziego wykonuje prowokacyjne, szydercze, względnie podburzające gesty,
  • wspina się na ogrodzenie w celu fetowania zdobytej bramki,
  • zdejmuje swoją koszulkę, względnie zakłada ją na głowę,
  • zakrywa głowę lub twarz maską, względnie innym podobnym przedmiotem. 

Samo opuszczenie pola gry w celu fetowania zdobycia bramki nie stanowi o udzieleniu kary indywidualnej, jeżeli zawodnicy fetujący poza polem gry powrócą na nie możliwie jak najszybciej. 

W takich wypadkach oczekuje się od sędziów działań zapobiegawczych i kierowania się zdrowym rozsądkiem podczas oceny fetowania zdobycia bramki. 

Okazywanie niezadowolenia – protesty

Zawodnik, który protestuje (okrzykiem lub gestem) przeciw decyzji sędziego, musi zostać ukarany napomnieniem.

Kapitan drużyny nie posiada specjalnego statusu i przywilejów wynikających z Przepisów Gry, jednak ponosi on w pewnym stopniu odpowiedzialność za zachowanie swojego zespołu

Opóźnianie wznowienia gry

Sędzia musi udzielić napomnienia zawodnikom, którzy opóźniają wznowienie gry poprzez stosowanie następujących metod:

  • wykonanie rzutu wolnego z niewłaściwego miejsca z wyłączną intencją, aby sędzia nakazał powtórzenie wykonania tego rzutu, 
  • dokonywanie przygotowań do wykonania wrzutu, by nagle pozostawić piłkę współpartnerowi, 
  •  odkopywanie lub odnoszenie piłki po przerwaniu gry przez sędziego,
  • przesadne zwlekanie z wykonaniem rzutu wolnego lub wrzutu,
  • opóźnianie swojego zejścia z boiska podczas procedury wymiany zawodników, 
  • prowokowanie konfrontacji poprzez celowe dotykanie piłki po przerwaniu gry przez sędziego. 

Uporczywe naruszanie Przepisów Gry

Sędziowie winni zwracać uwagę na zawodników, którzy uporczywie naruszają Przepisy Gry. W szczególności powinni mieć świadomość, że zawodnik dokonujący szeregu różnorakich przewinień, w konsekwencji swojego postępowania musi zostać ukarany napomnieniem z tytułu uporczywego naruszania Przepisów Gry.

Ocena, jaki rodzaj przewinień, jaka ich liczba i okres ich popełnienia, dają podstawę do uznania, że ma miejsce „uporczywość” w naruszaniu Przepisów Gry, leży całkowicie w gestii sędziego. Właściwa, rozsądna ocena tego elementu leży w interesie efektywnego zarządzania grą. 

Poważny, rażący faul

Zawodnik popełnia poważny, rażący faul wówczas, gdy używa nieproporcjonalnej siły lub brutalności w odniesieniu do zawodnika drużyny przeciwnej, kiedy walczą o piłkę będącą w grze.

Atak nogami, który naraża na niebezpieczeństwo zawodnika drużyny przeciwnej, musi być traktowany jako poważny, rażący faul.

Każdy zawodnik, który gwałtownie atakuje zawodnika drużyny przeciwnej, kiedy walcząc o piłkę naskakuje z przodu, z boku lub z tyłu, używając jednej lub obu nóg – czyniąc to z użyciem nieproporcjonalnej siły i narażając tego zawodnika na niebezpieczeństwo, popełnia poważny, rażący faul.

Przy poważnym, rażącym faulu korzyść nie powinna być stosowana, chyba że w następstwie zastosowania korzyści stwarza się bezpośrednio realną szansę zdobycia bramki przez drużynę poszkodowaną. W takim przypadku zawodnika, który popełnił poważny, rażący faul, sędzia wyklucza podczas najbliższej przerwy w grze.

Poważny, rażący faul karany jest wykluczeniem z gry winnego zawodnika. Grę przerwaną z tego tytułu wznawia się rzutem wolnym bezpośrednim z miejsca przewinienia (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego), względnie rzutem karnym, gdy przewinienie miało miejsce w polu karnym. 

Gwałtowne, agresywne zachowanie

Zawodnik zachowuje się gwałtownie, agresywnie wtedy, gdy używa nieproporcjonalnej siły bądź brutalności w stosunku do zawodnika drużyny przeciwnej, kiedy nie walczą o piłkę.

Gwałtowne, agresywne zachowanie ma miejsce również wtedy, gdy nieproporcjonalna siła bądź brutalność skierowana jest w stosunku do współpartnera, widza, działacza lub każdej innej osoby.

Gwałtowne, agresywne zachowanie może mieć miejsce na polu gry i poza nim, w czasie gdy piłka jest w grze lub poza grą.

Przy gwałtownym i agresywnym zachowaniu korzyść nie powinna być stosowana, chyba że w następstwie zastosowania korzyści stwarza się bezpośrednio realną szansę zdobycia bramki przez drużynę poszkodowaną. W takim przypadku zawodnika, który zachował się gwałtownie, agresywnie, sędzia wyklucza podczas najbliższej przerwy w grze.

Gwałtowne i agresywne zachowanie często prowadzi do masowej konfrontacji, dlatego sędziowie w takich wypadkach muszą aktywnie interweniować.

Zawodnik, zawodnik rezerwowy lub zawodnik wymieniony zachowujący się gwałtownie i agresywnie musi zostać wykluczony z gry. 

Wznowienie gry

  • Jeżeli przewinienie popełnione zostało podczas przerwy w grze, gra winna być wznowiona zgodnie z przyczyną jej przerwania.
  • Jeżeli przewinienie popełnione zostało poza polem gry i w trakcie gdy piłka była w grze:

    -jeżeli zawodnik znajdował się już poza polem gry i popełnia przewinienie, grę należy wznowić rzutem sędziowskim w miejscu, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry. Jeżeli gra została przerwana, gdy piłka znajdowała się w polu bramkowym, rzut sędziowski sędzia winien wykonać z linii pola bramkowego, równoległej do linii bramkowej - z miejsca najbliższego temu, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry,

    -jeżeli zawodnik opuszcza pole gry dla popełnienia przewinienia, grę należy wznowić rzutem wolnym pośrednim z miejsca, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego).

  • Jeżeli przewinienie zostało popełnione na polu gry i w trakcie, gdy piłka była w grze:

    -jeżeli przewinienie zostało popełnione na zawodniku drużyny przeciwnej, przerwaną grę drużyna przeciwna wznawia rzutem wolnym bezpośrednim z miejsca popełnienia przewinienia (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego) lub rzutem karnym, jeżeli przewinienie miało miejsce w polu karnym zawodnika, który popełnił przewinienie,

    -jeżeli przewinienie zostało popełnione na współpartnerze, przerwaną grę drużyna przeciwna wznawia rzutem wolnym pośrednim z miejsca popełnienia przewinienia (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego),

    -jeżeli przewinienie zostało popełnione wobec zawodnika rezerwowego, względnie zawodnika wymienionego, grę przerwaną z tego powodu wznawia się rzutem wolnym pośrednim z miejsca, gdzie była piłka w momencie przerwania gry (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego),

    -jeżeli przewinienie zostało popełnione wobec jednego z sędziów, grę przerwaną z tego powodu drużyna przeciwna wznawia rzutem wolnym pośrednim z miejsca popełnienia przewinienia (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego),

    -jeżeli przewinienie zostało popełnione wobec innej osoby, grę należy wznowić rzutem sędziowskim w miejscu, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry. Jeżeli gra została przerwana, gdy piłka znajdowała się w polu bramkowym, rzut sędziowski sędzia winien wykonać z linii pola bramkowego, równoległej do linii bramkowej – z miejsca najbliższego temu, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry.

Rzucanie przedmiotami – łącznie z piłką

Jeżeli w trakcie gdy piłka jest w grze zawodnik, zawodnik rezerwowy względnie zawodnik wymieniony rzuca przedmiotem w zawodnika drużyny przeciwnej lub inną osobę, czyniąc to w sposób nierozważny, sędzia przerywa grę i winnemu zawodnikowi udziela napomnienia.

Jeżeli w trakcie gdy piłka jest w grze, zawodnik, zawodnik rezerwowy, względnie zawodnik wymieniony, rzuca przedmiotem w zawodnika drużyny przeciwnej lub inną osobę, używając do tego nadmiernej siły, sędzia przerywa grę i winnego wyklucza z gry za gwałtowne, agresywne zachowanie. 

Wznowienie gry

  • Jeżeli zawodnik znajdujący się we własnym polu karnym rzuca przedmiotem w zawodnika drużyny przeciwnej, znajdującego się poza polem karnym w obrębie pola gry, grę przerwaną z tego tytułu wznawia drużyna przeciwna rzutem wolnym bezpośrednim z miejsca, gdzie znajdował się uderzony zawodnik drużyny przeciwnej (względnie gdzie mógłby zostać uderzony).
  • Jeżeli zawodnik znajdujący się poza własnym polem karnym, rzuca przedmiotem w zawodnika drużyny przeciwnej znajdującego się w polu karnym zawodnika rzucającego, sędzia dyktuje rzut karny,
  • Jeżeli zawodnik znajdujący się na polu gry rzuca przedmiotem w jakąkolwiek inną osobę znajdującą się poza polem gry, przerwaną grę drużyna przeciwna wznawia rzutem wolnym pośrednim z miejsca, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego),
  • Jeżeli zawodnik znajdujący się poza polem gry rzuca przedmiotem w zawodnika drużyny przeciwnej, znajdującego się na polu gry, przerwaną grę drużyna przeciwna wznawia rzutem wolnym bezpośrednim z miejsca, gdzie znajdował się uderzony zawodnik drużyny przeciwnej (względnie gdzie mógłby zostać uderzony) lub rzutem karnym, jeżeli przewinienie miało miejsce w polu karnym zawodnika, który popełnił przewinienie,
  • Jeżeli zawodnik rezerwowy, względnie zawodnik wymieniony, znajdujący się poza polem gry rzuca przedmiotem w zawodnika drużyny przeciwnej znajdującego się na polu gry, przerwaną grę wznawia drużyna przeciwna rzutem wolnym pośrednim z miejsca, gdzie znajdowała się piłka w chwili przerwania gry (patrz Art. 13 – Miejsce wykonania rzutu wolnego).

Pozbawienie drużyny bramki lub realnej szansy na zdobycie bramki

Dwa spośród siedmiu przewinień karanych wykluczeniem z gry mają bezpośredni związek z pozbawieniem drużyny przeciwnej realnej szansy na zdobycie bramki. Nie jest koniecznym, żeby przewinienie to miało miejsce wewnątrz pola karnego.

Jeżeli w czasie, gdy drużyna przeciwna zostaje pozbawiona realnej szansy na zdobycie bramki sędzia zastosuje korzyść i bramka zostanie zdobyta bezpośrednio, to pomimo że przeciwnik zagrał piłkę ręką lub faulował – nie będzie on wykluczony z gry, lecz jedynie napomniany.

Sędzia podejmując decyzję o wykluczeniu z gry zawodnika z tytułu pozbawienia drużyny przeciwnej bramki lub realnej szansy na zdobycie bramki, powinien uwzględnić następujące okoliczności:

  • odległość miejsca, w którym doszło do przewinienia od bramki przeciwnika,
  • prawdopodobieństwo utrzymania lub uzyskania kontroli nad piłką,
  • kierunek gry (akcji),
  • liczbę obrońców oraz ich usytuowanie,
  • tylko przewinienia, które karane są rzutem wolnym bezpośrednim, lub pośrednim, mogą stanowić podstawę do klasyfikacji przewinienia jako pozbawienie drużyny przeciwnej realnej szansy na zdobycie bramki. 

4


Leave a Reply

This post was last modified by Bart Philly on 1 lutego 2016.

This article has not been revised since publication.

This post was created by Paweł Gądek on 30 grudnia 2015.